Zdjęcie, al. Kościuszki 4

al. Kościuszki 4

wykonano | 1896 dodano | 24.11.2017

pałac , poznański , spacerowa , synagoga , wilkoszewski

dodał(a): Profil użytkownika Michał Gruda

Fotografia przedstawia synagogę i pałac Hertza znajdujące się przy ulicy Spacerowej (obecnie aleja Kościuszki). Synagoga została wybudowana w latach 1881-1887 według projektu Adolfa Wolffa, jako prywatny dom modlitwy. Jej właścicielami był Komitet Synagogi utworzony przez przedstawicieli żydowskiej inteligencji, środowiska finansowego i przemysłowego miedzy innymi Izraela Poznańskiego czy Joachima Silbersteina. Żeby tam wejść potrzebna była specjalna karta wstępu. Przeznaczona była dla Żydów zasymilowanych, związanych z kulturą polską. Modlitwy odbywały się w języku polskim, a w narodowe święta celebrowano uroczystości patriotyczne. Synagoga została podpalona w listopadzie 1939 roku. Wypalone mury rozebrano w grudniu tego samego roku a w marcu 1940 roku ostatecznie oczyszczono teren. Od tego czasu na placu nie powstała żadna budowla. Znajdujący się obok pałac Jakuba Hertza, wybudował w 1892 roku w posagu dla swojej córki Anny i jej męża Jakuba Hertza, Izrael Poznański. Budynek powstał na parceli, przy której od ulicy Piotrkowskiej przy numerze 51, był główny skład wyrobów fabryki Izraela Poznańskiego. Pałac to dwupiętrowy budynek, z trzema silnie wysuniętymi ryzalitami, otoczony zielenią i ogrodzeniem z ozdobnej kraty. Rezydencja nawiązywała w swej architekturze do renesansu włoskiego i francuskiego. Pałac podlegał dwukrotnej przebudowie: przed pierwszą wojną i w okresie międzywojennym, gdy adaptowano go na pomieszczenia dla Izby Przemysłowo-Handlowej. Zostało wtedy nadbudowane jedno piętro, zmianie uległo przyziemie i parter, gdzie zlikwidowano okna i loggie. Zmiany polegały także na przekształceniu elewacji frontowej w konwencji modernizmu z elementami klasycyzmu. Autorem projektu przebudowy był Marian Lalewicz. Od 1957 roku dawny pałac Hertza jest siedzibą władz i administracji Akademii a następnie Uniwersytetu Medycznego.

Fotografia pochodzi z wydanego w 1896 roku albumu Bronisława Wilkoszewskiego „Widoki m. Łodzi”. Saryusz Bronisław Paweł Wilkoszewski (1847-1901), zwany "łódzkim Canaletto" był mistrzem fotografii ilustracyjnej. Udokumentował zabudowę Łodzi z końca XIX wieku przede wszystkim wille, fabryki, budynki użyteczności publicznej, obiekty sakralne, ulicę Piotrkowską. Jego zakład fotograficzny znajdował się w willi "Trianon" w Pasażu Meyera 5 (obecnie ulica Moniuszki).

Dzieło w domenie publicznej. Fotografie dzieł, do których autorskie prawa majątkowe wygasły (znajdujących się w tzw. „domenie publicznej”), mogą być pobierane i rozpowszechniane bez ograniczeń. W celu poszanowania autorskich praw osobistych twórców, konieczne jest oznaczanie dzieł nazwiskiem lub pseudonimem autora. Prosimy o każdorazowe wskazywanie Muzeum Miasta Łodzi jako właściciela obiektu.

Numer inwentarzowy obiektu: MHMŁ/I/2096

Obiekty ze zbiorów Muzeum Miasta Łodzi po digitalizacji w ramach projektu „Kultura cyfrowa”, zadanie: „Digitalizacja i popularyzacja fotografii z zasobu Muzeum Miasta Łodzi”

Autor: Bronisław Wilkoszewski
Licencja: Domena Publiczna

zgłoś naruszenie zasad

komentarze
w pobliżu
Szukaj
zobacz również

[Dawnna ulica Nowo-Cegielniana.] Pałac został zbudowany około 1896 roku, dla Maurycego Poznańskiego i jego żony Sary z domu Silberstein. Neorenesansowy pałac według projektu Adolfa Zeligsona, który wz...

więcej

Wejście do pałacu w Łagiewnikach zbudowanego wg projektu berlińskiego architekta Franza Schwechta w 1898 r. Neorenesansowy, trzypiętrowy gmach stanął w centralnej części posiadłości zamienionej w par...

więcej

Bronisław Wilkoszewski: Vidy iz' gorodov' Lodzi, Zgerza i Pabianic; Ansichten aus den Städten Lodz, Zgierz und Pabianice. 1889 // http://www.polona.pl/item/253823/1/

więcej
Logo portalu Miastograf

Logo Stowarzyszenia Topografie Logo Muzeum Miasta Łodzi Logo Muzeum Historii Polski Logo Patriotyzm Jutra Logo Ministerstwa Kultury i Dziedzictwa Narodowego Logo Łódź Kreuje

Zrealizowano w ramach stypendium „Aktywność obywatelska” (2015)
Sfinansowano ze Środków MHP w ramach programu Patriotyzm Jutra (2019)
Dofinansowano ze środków Ministerstwa Kultury i Dziedzictwa Narodowego pochodzących z Funduszu Promocji Kultury (2018)